Kleine stapjes die voor hen grote stappen zijn
Medewerker in beeld: Ceylan Dogan
Ze is getrouwd, heeft drie kinderen en werkt sinds 2019 bij Al Amal. Maar het verhaal begint eerder dan dat. Veel eerder. We spreken Ceylan Dogan over vertrouwen winnen, geduld leren en de vrouw die haar suiker liet staan.
Ceylan, wie ben jij en wat doe je bij Al Amal?
Ik ben groepsbegeleider en jeugd- en gezinsbegeleider. Ik ondersteun voornamelijk Turkse gezinnen die hulp nodig hebben bij complexe zaken, schoolkwesties, opvoedondersteuning, administratie en het vinden van de juiste hulpverlening. Mijn doel is om gezinnen sterker te maken zodat ze vertrouwen in zichzelf krijgen en zelfstandiger worden.
Hoe ben je hier terechtgekomen?
Ik was altijd al geïnteresseerd in het helpen van mensen. Jaren geleden — mijn zoon was nog klein — zat ik met een groep vrouwen in het park. Onze kinderen speelden om ons heen. Toen sprak Rachida, één van de oprichters van Al Amal, ons aan. Ze vroeg of wij interesse hadden om vrijwilligerswerk te doen. Ik hoefde niet lang na te denken. Dat wilde ik graag.
Lange tijd heb ik vrijwilligerswerk gedaan bij Al Amal, daarna ben ik als medewerker in dienst getreden. Door de ziekte van mijn zoon lag ik een tijdje eruit, maar in 2019 ben ik teruggekomen. Interesse in hulpverlening heb ik altijd gehad. Je kunt echt iets betekenen voor je eigen doelgroep. Mensen hebben moeite om de weg te vinden in de Nederlandse samenleving, en daar help ik ze bij.
Wat vind je het mooiste aan je werk?
Dat ik het verschil kan maken. Dat mensen beter leren hun eigen weg te vinden. Je ziet ze groeien als je ze de juiste handvatten geeft. Na verloop van tijd leren ze beter te communiceren over hun hulpvragen en op eigen benen te staan.
“Het lijken voor ons misschien kleine stapjes, maar als je ziet waar zij vandaan komen, weet je dat het voor hen grote stappen zijn.”
Kun je een verhaal delen dat jouw werk bij Al Amal typeert?
Ik heb een gezin begeleid dat veel stress ervoer door opvoedvragen. Op de school van hun kinderen speelden allerlei problemen. Er waren eerder al hulpverleners betrokken geweest, maar het gezin voelde zich niet begrepen door hen. Door samen in gesprek te gaan en een stappenplan te maken, ontstond er meer rust, meer begrip. De ouders gaven aan zich eindelijk gehoord te voelen.
Mensen durven soms geen vragen te stellen, zo ook dit gezin. Ik leer ze zich te emanciperen. Na een aantal keer vragen durven ze ermee te komen. Bij de groepen durft na een tijdje één ‘durfal’ wat te vragen, en dan volgt de rest. Dan dragen ze onderwerpen aan als baarmoederhalskanker en borstkanker. Dat is niet per se taboe, maar ze hebben niet van huis uit meegekregen na te denken over wat zij zelf willen of wat hen bezighoudt.
En dan zijn er de vrouwengroepen. Wekelijkse bijeenkomsten waar vrouwen leren communiceren en onderling vertrouwen opbouwen. Eén van die vrouwen was verslaafd aan suiker, leefde ongezond en was zich daar niet eens van bewust. Hoe meer informatie we deelden over gezondheid, hoe meer ze zich ervan bewust raakte. Inmiddels doet ze geen suiker meer in haar thee. Haar suikerwaarden zijn drastisch gedaald. Ze doet nu mee aan gezondheidsprogramma’s en adviseert anderen. En dat terwijl ze laaggeletterd is. Dát is wat dit werk doet.
Hoe ziet een typische dag voor jou eruit?
Geen dag ziet er hetzelfde uit. Ik begin met het doornemen van mijn mail en bekijk welke telefoontjes ik nog moet beantwoorden en welke spoed hebben. Daarna heb ik afspraken met gezinnen of een groepsactiviteit. Voor activiteiten bekijk ik de dag van tevoren of alle materialen in huis zijn en of er nog iets voorbereid moet worden. Daarnaast pleeg ik overleg met collega’s en schrijf ik rapportages. Ik begeleid multiprobleemgezinnen via TussenIn en leid de vrouwengroepen via SGV — Samen Groeien en Verbinden.
Wat heb je bij Al Amal geleerd?
Geduldig te zijn en beter te luisteren. Eerder ging ik meteen racen, meteen in de actiestand. Nu begin ik eerst met luisteren, kijk ik naar de achterliggende oorzaak van het probleem, en dan pas kom ik in actie.
Wat maakt Al Amal bijzonder?
De laagdrempeligheid, het vertrouwen winnen. Daar beginnen wij mee en dat onderscheidt ons van andere organisaties. Het is belangrijk dat je door je hulpverlening niet juist de stress verhoogt bij mensen, maar ze ontlast.
Als je één tip mocht geven aan iemand die twijfelt om hulp te vragen?
Er zijn geen foute vragen. Als je een hulpvraag hebt, moet je die durven te stellen. Als je die niet stelt, kan ik je ook niet op de juiste manier helpen. Ook hoe je praat met een huisarts, hoe je vragen stelt: dat hebben veel mensen nooit geleerd. Maar als ze ermee aan de slag gaan, merk je dat ze gemotiveerd raken.
“Hulp vragen is nooit een zwakte. Het is juist een kracht. Onze cliënten hebben nooit een makkelijk leven gehad. Toch kunnen ze zich bij ons ontwikkelen, omdat wij ze vertrouwen en een veilige omgeving bieden.”
Tot slot: wat hoop je dat mensen over jouw werk onthouden?
Dat ze door mijn begeleiding sterker zijn geworden. Dat ze gehoord zijn. Dat ze zich minder alleen voelen. Als ik daaraan bij kan dragen, heb ik mijn werk goed gedaan.
Ceylan Dogan werkt als groepsbegeleider en jeugd- en gezinsbegeleider bij Stichting Al Amal in Utrecht. Wil jij ook hulp, of wil je meer weten over ons werk? Neem contact met ons op.
